|
Paul Rohleder
Der Hoheloher
A Schrittle hinter'm Schwowaland
fengt 's Hohelohisch ou.
A mancher Herr vom Neckarstrand
kummt sa Lebdoch net nou.
Er maant, do gait's ner Fichs un Hosa —
derweil wächst do der beschde Wei,
un Nachdigalla härt mer bloasa
aus jedem Buusch dochaus, dochei!
Viel Wälder deihna se verschwiecha
in Berch un Dool, ball klaa ball groaß,
for jeden Wanderer a Vergniecha —
wer's oufengt, den läßt’s nimme loas.
Die Reiher streicha stolz und prächtich
als treie Wächter iwers Land
un fischa zwischanei bedächtich
am Tauwer-, Jagscht- un Kocherstrand.
Haalquella hat mer ba uns gwunna
seit alter Zeit in schäner Zohl.
Am schönschta isch der Weltbadbrunna
bom Ordensschlouß in Merchadohl.
Do kumma d' Leit aus aller Welt her
mit kranke Läwern, Darm un Meicha
un gewa gära wacker Geld her
— wenn's sei muaß aa a ganz Vermeicha! -
fer des guat Wasser, wu voll Salz schteckt.
Kaaf jo äh's trinkscht a Roll Papier!
's kummt vor, daß aaner glei da Hals schtreckt.
Ganz gwiiß brauchsch ball a Lokus-Diar!
Der Grünewald un Riemenschneider
mit da Madonna, wu ihr kennt
in Stuppach, Creichl undsoweiter —
kummt's Dogma net von ihra Hend?
Dia Derflich na vor alle Dinga —
do isch a jedes a Idill.
Der Geichel kräabt. Die Häahner singa.
A Huund gauzt. Sunsch isch alles schdill.
Halt! Naa! Do grunza a poar Seilich.
Die Seiwaad leit glei hinterm Haus.
Und d' Kerchuhr schlächt. Doch na isch freilich
der ganze Umtrieb wieder aus.
Naa! Horch! Do knallt im Bulldogskarra
uffs Feeld a Bauer forsch un schtark.
A Hohenloher Fleckviehfarra
koscht fünfazwanzigdauset Mark!
Der Lährer hockt mit siewa Kerlich
in serra Schual un schafft se wund
un seifzt un denkt: ,Heit mach e währlich
noch a poar Färiaüwerschdund!'
Der Pfarr sorcht for vierhundert Seela.
Er ploacht se arch und geit se Miah,
bo Doch un Nocht duat er se quäla —
doch iiwerschaffa duat er se nia.
So zwischa Wald und Derflich drinna
winkt manche Schdadt als herrlichs Ziel
vom Haalplatz bis zu Roathaburchs Zinna,
von Ähringa bis Dinkelsbihl.
Na sann doa Färschda un Barona
un königliche Edelleit
mit Perla, Edelstaa un Krona
wall alle Schdund a Schlößle leit.
Uff mancher Berchnoos uuvergeßlich
schdäht groaß a Burch un traamt ins Dool
mitsamt da Prinzlich un Prinzeßlich.
Sou schä isch gwiiß net iwerohl!
Der Adel isch sam Volk verschwoara,
gäht gära mit em nei's Café.
Doa fihlt se jedes hoachgeboara.
Des duat amm guat, was braucht mer meh?
Im Roasagarta Kaffee trinka
isch deswech scho a bsundre Fraad,
wall mer bo Bloame un Merinka
a noch dia herrlich Aussicht hat.
Bächlinge leit genau sou drunte,
d' Sunn lacht uff d' Jagscht mit sotter Ruah;
als hätt heit der Harro sa Seelchen gfunda
und nemms mit hamm uff Moarschdaa zua.
Was isch doa scho der Nesabach
un 's Fildersauerkraut?
Fernsehdurm, Haafa, Autokrach
un was die Schduagarter sunscht erbaut?
Was isch der ganze Allmachtshaufa
bo Daimler-Benz un Robert Bosch?
Vergaste Schdadtluuft miassa's schnauf a —
des mooch i net in meira Gosch.
Doa gait's ba uns ganz andre Diftlich,
doa riachts nach Kiah un Aachabaam
un iiwerohl sann gsunde Liftlich —
drum bin un bleiw i doa dahaam!
|